Θεωρητικές προσεγγίσεις της οικονομικής ανθεκτικότητας*

O όρος «ανθεκτικότητα» έχει γίνει δημοφιλής τόσο στις περιβαλλοντικές όσο και στις κοινωνικές επιστήμες. Πρόκειται για ένα καίριο θέμα καθώς η αρχική ιδέας της λογικής και της έννοιας της «ανθεκτικότητας» ενέπνευσε πολλούς μελετητές με διαφορετικό τρόπο. Οι κρίσεις και τα σοκ μπορούν να παρουσιαστούν σε διάφορα επίπεδα κλίμακας και διάρκειας και συχνά εμφανίζουν οικονομικές, περιβαλλοντικές, πολιτικές και κοινωνικές διαστάσεις.

Η ανθεκτικότητα περιγράφεται ως η ικανότητα ενός ατόμου, κοινωνίας ή θεσμού να επιβιώνει, προσαρμόζεται και μεγεθύνεται σε μεγάλης έντασης κρίσεις και χρόνιες πιέσεις. Η διαδικασία της ανθεκτικότητας απαιτεί πολύπλευρες και διεπιστημονικές στρατηγικές και κατανόηση της πολυεπίπεδης και διασυνδεμένης φύσης βασικών προκλήσεων όπως η χρόνια φτώχεια και η κλιματική αλλαγή. Προέρχεται από τη λέξη «resilire» που σημαίνει επαναφορά σε πρότερη κατάσταση, ελαστικότητα, αναπήδηση. Συνέχεια

Advertisements

Κωλύματα εκλογιμότητας και ασυμβίβαστα στις Δημοτικές Εκλογές

g_kouris-1

ΓΑΒΡΙΗΛ Α. ΚΟΥΡΗΣ
Κοινωνικός-Πολιτικός Επιστήμων, B.A., M.Sc.
Γενικός Γραμματέας Δήμου Πλατανιά

 

Όπως είναι γνωστό, η ψήφιση του Ν. 4555/2018 – γνωστού και ως “Κλεισθένη Ι” – επέφερε μια σειρά από σημαντικές αλλαγές σε επίπεδο δημοτικής οργάνωσης, λειτουργίας και δράσης ενώ παράλληλα επαναπροσδιόρισε το σύστημα εκλογής και διακυβέρνησης των πρωτοβάθμιων ΟΤΑ. Στο παρόν άρθρο, θα εστιάσουμε και θα αναλύσουμε τα σημαντικότερα κωλύματα εκλογιμότητας και τα ασυμβίβαστα που καθιερώνει ο “Κλεισθένης” και τα οποία οφείλουν να ληφθούν υπόψη απ’ όσους ενδιαφέρονται να είναι υποψήφιοι στις προσεχείς αυτοδιοικητικές εκλογές.

Ως κωλύματα εκλογιμότητας νοούνται κάποιες ιδιότητες οι οποίες εφόσον συντρέχουν στο πρόσωπο κάποιου, αυτός δεν μπορεί να ανακηρυχθεί υποψήφιος σε αιρετό αξίωμα της τοπικής αυτοδιοίκησης (δημάρχου, δημοτικού συμβούλου, κ.λ.π.). Υπό αυτή την έννοια, τα κωλύματα εκλογιμότητας δηλώνουν ρητώς ότι η εγκυρότητα της ανακήρυξης και εκλογής στο αιρετό αξίωμα κάποιου προσώπου, προϋποθέτει όχι μόνο να συγκεντρώνει – το εν λόγω πρόσωπο – όλα τα τυπικά προσόντα εκλογιμότητας, αλλά ταυτόχρονα, είναι απαραίτητο να μην συντρέχουν στο πρόσωπο του, ορισμένες ιδιότητες σχετικές με την άσκηση δημόσιας εξουσίας, ικανές να επηρεάσουν την κρίση των εκλογέων.

Η θέσπιση κωλυμάτων εκλογιμότητας επιδιώκει άλλωστε, να διασφαλίσει την ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής βούλησης – και άρα την προστασία του δημοσίου συμφέροντος – από τον επηρεασμό που είναι δυνατόν να ασκήσουν στο εκλογικό σώμα πρόσωπα που κατέχουν θέσεις  ευθύνης και διαχειρίζονται εξουσία σε τοπικό επίπεδο (ΣτΕ 452/1988) και παράλληλα συμβάλει στην αποφυγή της προπαρασκευής, με τον τρόπο αυτό, της σταδιοδρομίας των ανωτέρων προσώπων ως δημοτικών αρχόντων (ΣτΕ 117/2004). Συνέχεια

Επτά Μικροί Δήμοι στην Αθήνα αλλά με ποιες προϋποθέσεις;

Δημήτρης Κωνσταντάρας

Γράφει ο Δημήτρης Κωνσταντάρας
Φιλόλογος – Δημοσιογράφος – Συγγραφέας – Πρώην βουλευτής

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον άκουσα την πιο ουσιαστική , προγραμματική σκέψη –μέχρι στιγμής- του υποψήφιου Δημάρχου της Αθήνας κ. Κώστα Μπακογιάννη που την δημοσιοποίησε στην τηλεοπτική εκπομπή του κ. Αυτιά στον Σκάι. Ο κ. Μπακογιάννης, αναφερόμενος στις 7 Δημοτικές Κοινότητες του Δήμου Αθηναίων, είπε ότι θέλει «επτά μικρούς δήμους γιατί είναι η πλησιέστερη μορφή πολιτικής και κοινωνικής οργάνωσης στον πολίτη σήμερα». Και είπε ότι για να γίνει κάτι τέτοιο, « χρειάζεται ένας δήμαρχος ο οποίος να μην είναι κλεισμένος στο γραφείο του. Ένας δήμαρχος ο οποίος να είναι έξω στις γειτονιές, να μιλάει και κυρίως να ακούει για να μπορούμε να δουλεύουμε πρακτικά και ουσιαστικά». Συνέχεια

Περιορισμοί και απαγορεύσεις στους Δήμους κατά την προεκλογική περίοδο

g_kouris-1

γράφει ο Γαβριήλ Α. Κουρής
Γενικός Γραμματέας Δήμου Πλατανιά, Κοινωνικός-Πολιτικός Επιστήμων, B.A., M.P.Adm.

Καθώς οδεύουμε προς τις δημοτικές εκλογές, είναι χρήσιμο να γνωρίζουμε τι ακριβώς ισχύει όσον αφορά τους θεσμικούς περιορισμούς που υπάρχουν κατά την προεκλογική περίοδο για μια σειρά από θέματα που απασχολούν τους Δήμους, όπως π.χ. οι προσλήψεις προσωπικού, οι αναθέσεις έργων, η σύναψη συμβάσεων, η λήψη αποφάσεων από τα συλλογικά όργανα, η τροποποίηση των Οργανισμών Εσωτερικής Υπηρεσίας, κ.α.

Ειδικότερα, οι βασικοί περιορισμοί -απαγορεύσεις που εντοπίζονται στη δημοτική λειτουργία κατά την προεκλογική περίοδο – και τους οποίους οφείλουν να γνωρίζουν τόσο τα αιρετά όσο και τα υπηρεσιακά στελέχη των Δήμων – κωδικοποιούνται παρακάτω: Συνέχεια

Διαβάσεις, ευαισθησίες και οδική ασφάλεια…

Με αφορμή την έρευνα της Εισαγγελίας στο Δήμο Ηρακλείου για τις … περίεργες (;) διαβάσεις

Είναι γνωστό ότι μια πόλη αποτελείται από οικοδομικά τετράγωνα και δρόμους. Και τα μεν και οι δε είναι τόποι ζωής για την πόλη, με τη διαφορά ότι οι δρόμοι έχουν μια ιδιαίτερη αξία ως υπόβαθρο της κοινωνικής λειτουργίας της, ως δημόσιοι χώροι, τόποι συλλογικής ζωής και επικοινωνίας.

Όσο η κυκλοφορία των οχημάτων δεν ήταν επικίνδυνη για τον πεζό, τα πράγματα ήταν έτσι. Όταν οχήματα και ταχύτητες άρχισαν να αυξάνουν τότε οι δρόμοι από ενοποιητικά στοιχεία μετατράπηκαν σε φράγματα που τεμάχισαν την αστική επιφάνεια και αποθάρρυναν το περπάτημα, το ποδήλατο και τα άλλα ήπια μέσα. Συνέχεια

Οι 10 βασικές αλλαγές που φέρνει ο «Κλεισθένης» στην Τοπική Αυτοδιοίκηση

g_kouris-1Γράφει ο ΓΑΒΡΙΗΛ Α. ΚΟΥΡΗΣ
Κοινωνικός-Πολιτικός Επιστήμων, B.A., M.Sc.,
Γενικός Γραμματέας Δήμου Πλατανιά
Έχοντας μπει στην τελική ευθεία για τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019, η δημόσια συζήτηση για τις αλλαγές και τις τροποποιήσεις που θα επιφέρει ο Ν. 4555/2018 – γνωστός και ως «Κλεισθένης Ι» – στη λειτουργία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ολοένα και πυκνώνει, καθώς με το νέο θεσμικό πλαίσιο επέρχονται αρκετές – και σημαντικές – μεταβολές που αναδιατάσσουν το έως σήμερα – γνωστό – «Καλλικρατικό» τοπίο. Οι αλλαγές αυτές αναμένεται να διαμορφώσουν μια “νέα τάξη πραγμάτων” – όχι μόνο – σε επίπεδο οργανωτικής, διοικητικής και επιχειρησιακής δραστηριότητας των ΟΤΑ, αλλά και σε επίπεδο πολιτικής στρατηγικής και συμπεριφοράς από πλευράς των αιρετών οργάνων των ΟΤΑ, τόσο πριν όσο και μετά τη διενέργεια των αυτοδιοικητικών εκλογών.

Στο πλαίσιο αυτό, επιχειρείται μέσω του παρόντος άρθρου – και προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα στα αιρετά στελέχη των ΟΤΑ και στους πολίτες να αποκτήσουν μια όσο το δυνατόν πιο πλήρη άποψη για το περιεχόμενο των ρυθμίσεων που θα καθορίσουν το αυτοδιοικητικό γίγνεσθαι το επόμενο διάστημα – μια συμπυκνωμένη αλλά ταυτόχρονα περιεκτική καταγραφή και ανάλυση των κυριότερων αλλαγών του «Κλεισθένη», οι οποίες συνοψίζονται στις εξής:

Συνέχεια

Ο ψηφιακός μετασχηματισμός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης

1Γράφει ο ΓΑΒΡΙΗΛ Α. ΚΟΥΡΗΣ
Γενικός Γραμματέας Δήμου Πλατανιά,
Κοινωνικός-Πολιτικός Επιστήμων, B.A., M.Sc.

 

Η ψηφιακή αναβάθμιση των πόλεων βρίσκεται, τα τελευταία χρόνια, στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης αναφορικά με τις πολιτικές και τις στρατηγικές που οφείλει η τοπική αυτοδιοίκηση να υιοθετήσει προκειμένου να διαμορφωθούν οι κατάλληλες συνθήκες που θα οδηγήσουν τις πόλεις στην τοπική ανάπτυξη και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών, τα επόμενα χρόνια. Κοινή διαπίστωση αποτελεί πως ο μετασχηματισμός των τοπικών κοινωνιών λαμβάνει χώρα, σήμερα, με ταχύτατους ρυθμούς εξαιτίας των αλλαγών που επιφέρει η τεχνολογική εξέλιξη, η οποία επηρεάζει – σε μικρό ή μεγαλύτερο βαθμό – την καθημερινότητα τόσο των πολιτών όσο των φορέων της τοπικής αυτοδιοίκησης, σε όλους σχεδόν τους τομείς.

Η τοπική αυτοδιοίκηση, ως ο εγγύτερος στον πολίτη θεσμός οφείλει να αντιμετωπίσει την πρόκληση αυτή με τρόπο δημιουργικό και αποτελεσματικό, αξιοποιώντας  τις τεράστιες ευκαιρίες που δημιουργούνται από την χρήση σύγχρονων τεχνολογικών λύσεων που αυξάνουν τη παραγωγικότητα, μειώνουν το κόστος και βελτιώνουν τις παροχές των ΟΤΑ προς τους πολίτες, μέσα από άμεσες, συμμετοχικές, καινοτόμες και δυναμικές υπηρεσίες ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. Συνέχεια

Από την πολιτική προστασία στην διαχείριση των καταστροφών

* γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης

Για πολλά χρόνια στην διοικητική αργκό, οι διευθύνσεις και τα τμήματα πολιτικής προστασίας χαρακτηρίζονται ως «ψυγεία». Σ’ αυτά καταλήγουν, συνήθως, υπάλληλοι που δεν είναι φιλικά προσκείμενοι προς την κυβέρνηση ή είναι, απλώς, «περίεργοι». Όλη κι όλη η δουλειά τους, που επιμερίζεται στον άπλετο χρόνο που διαθέτουν, περιμένοντας κάποια φυσική καταστροφή, είναι να «ενημερώνουν» (που σημαίνει να στέλνουν) τις λοιπές υπηρεσίες για όσα αναφέρονται στον «Ξενοκράτη». Μην φαντάζεστε κάποια εξειδίκευση του επιχειρησιακού σχεδίου ανάλογα με τη φύση της υπηρεσίας, της πόλης ή της περιφέρειας. Απλώς, προσθέτουν εκείνο το στερεοτυπικό «παρακαλείσθε για τις δικές σας ενέργειες» και είναι, κατά το νόμο, καλυμμένοι ότι έπραξαν τα δέοντα. Επομένως, για τους παροικούντες την ελληνική δημόσια διοίκηση (τον «κρατικό μηχανισμό» ως είθισται να λέγεται) οι αρνητικές επιδόσεις της στην περίπτωση των φονικών πυρκαγιών μόνο κατάπληξη δεν προκαλούν.

Αρνητικές επιδόσεις και επαχθή αποτελέσματα καταγράφονται και στα τρία συστατικά μέρη της πολιτικής για την πολιτική προστασία: α) Την πρόληψη, β) Την καταστολή και γ) την αποκατάσταση των συνεπειών της καταστροφής. Συνέχεια

Το διαστρεβλωτικό εκλογικό σύστημα του «Κλεισθένη»

koimisis* Γράφει ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΟΙΜΗΣΗΣ
ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΑΣ, ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. Κ.Ε.Δ.Ε.

Με το διαστρεβλωτικό εκλογικό σύστημα της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ για τους Δήμους η πλειοψηφία ακόμη και του 55%, χάνει από τη μειοψηφία του 45%. Η λαϊκή ψήφος παραμορφώνεται η δημοκρατία καταργείται .

Το εκλογικό σύστημα που νομοθετήθηκε για τις αυτοδιοικητικές εκλογές με πρόσφατο νόμο της κυβέρνησης, δεν είναι απλή αναλογική, όπως υποκριτικά δηλώνεται και όπως επανειλημμένως έχουμε αναδείξει. Πρόκειται για ένα συνοθύλευμα δόλιων εκλογικών επινοήσεων, που αλλάζουν ανάλογα με τον κομματικό υπολογισμό του ΣΥΡΙΖΑ για την ανάδειξη του κάθε αιρετού οργάνου στο Δήμο. Οι κατά περίπτωση ανομοιογενείς ρυθμίσεις, αγνοούν προκλητικά τις ανάγκες των δημοτών και τα τοπικά προβλήματα και ένα μόνο κοινό στόχο έχουν: την τεχνητή διόγκωση των ισχνών μειοψηφιών και, ταυτοχρόνως, την αποτροπή άσκησης διοίκησης από αυτούς που ο λαός θα επιλέγει, αφού θεσμοποιούν τη συναλλαγή και τις εκβιαστικές πρακτικές στην άσκηση της τοπικής δημόσιας εξουσίας. Με απλά λόγια οδηγούν στην απόλυτη στρέβλωση της λαϊκής ετυμηγορίας. Συνέχεια

Καινοτομίες στον τουρισμό καταδύσεων αναψυχής – Ανάπτυξη εξειδικευμένων καταδυτικών πάρκων

Η συνήθης δραστηριότητα της κατάδυσης είναι να βάλεις τι μπουκάλες και τον εξοπλισμό σου και να βουτήξεις, κατά προτίμηση (και για λόγους ασφαλείας) με παρέα, να δείς τον υποβρύχιο βυθό, τους ζώντες οργανισμούς του, την υποθαλάσσια γεωμορφολογία (υφάλους, κοράλλια, χλωρίδα, σπήλαια, κλπ), και ακόμη και κομμάτια από βυθισμένα κατάλοιπα του πολιτισμού μας (κουφάρια σκαφών, ναυάγια, πολεμικά πλοία, υπόλοιπα αρχαίων οικισμών … ακόμη και σκουπίδια). Διαφορετική όμως και πιο καινοτόμα είναι η υποβρύχια περιήγηση σε προστατευμένους υποθαλάσσιους χώρους, που μπορεί να περιλαμβάνουν ειδικά υποθαλάσσια αξιοθέατα, με ειδικές τεχνικές, με προσδιορισμένες διαδρομές για την ανάδειξη των χαρακτηριστικών τους, και με ειδικές ξεναγήσεις για τις υποβρύχιες μοναδικότητες, όπως γίνονται σε εξειδικευμένα «υποβρύχια καταδυτικά πάρκα».
Η διεθνής αλλά και η ευρωπαϊκή πρακτική αποδεικνύει ότι τα «υποβρύχια καταδυτικά πάρκα» εύκολα γίνονται πόλοι έλξης της διεθνούς οικογένειας των αυτοδυτών και επειδή η κατάδυση μπορεί να γίνεται σε 12-μηνη βάση, μπορούν επίσης να αποτελέσουν και έναυσμα για την ενίσχυση της προσπάθειας και της δηλωμένης Κυβερνητικής στρατηγικής για την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου. Ο αριθμός των πιστοποιημένων αυτοδυτών σε όλο τον κόσμο ξεπερνά τα 24 εκατομμύρια και αυξάνεται κατά 1,3 εκατομμύρια κάθε χρόνο. Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Καταδύσεων (European Underwater Federation), στην Ευρώπη ζουν 3,5 εκατομμύρια αυτοδύτες, από τους οποίους το 70% επιλέγουν τη Μεσόγειο και ξοδεύουν τουλάχιστον 2 δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο στις «υποθαλάσσιες εξορμήσεις» τους που μπορούν να γίνονται χωρίς ή και με τη βοήθεια τεχνικού εξοπλισμού υποβρύχιας μετακίνησης.

Συνέχεια