Ποιες είναι οι αρμοδιότητες του Προέδρου Κοινότητας έως 300 κατοίκων σύμφωνα με τον «Κλεισθένη»

Σε προηγούμενο άρθρο μου είχα αναφερθεί στις βασικές αρμοδιότητες που ο νομοθέτης έχει εκχωρήσει στον Πρόεδρο και στα συμβούλια κοινότητας άνω των 300 κατοίκων. Με το παρόν άρθρο επιχειρείται μια αντίστοιχη κωδικοποίηση των αρμοδιοτήτων που έχει ο Πρόεδρος κοινότητας έως 300 κατοίκων, σύμφωνα με τον «Κλεισθένη Ι» (N. 4555/2018 – ΦΕΚ 133/19.07.2018 τεύχος Α’).

Ειδικότερα, ο Πρόεδρος κοινότητας έως 300 κατοίκων, ασκεί τις ακόλουθες αρμοδιότητες: Συνέχεια

Advertisements

Τι αρμοδιότητες ασκούν οι πρόεδροι & τα συμβούλια κοινότητας άνω των 300 κατοίκων με τον «Κλεισθένη»

Όπως είναι γνωστό, ο ν. 4555/2018 – γνωστός ως «Κλεισθένης Ι» – επέφερε μια σειρά από αλλαγές τόσο στον τρόπο εκλογής των κοινοτικών συμβουλίων – όπως διαπιστώσαμε κατά τις πρόσφατες αυτοδιοικητικές εκλογές –  όσο και στη λειτουργία αλλά και στις αρμοδιότητες αυτών, οι οποίες αν και είναι σημαντικές λίγοι φαίνεται να τις γνωρίζουν.

Προκειμένου επομένως να διευκολυνθεί το έργο των νέων αιρετών στα κοινοτικά συμβούλια, αποτυπώνουμε ακολούθως τις βασικές αρμοδιότητες που ασκεί κάθε συμβούλιο κοινότητας άνω των τριακοσίων (300) κατοίκων, εντός των ορίων της κοινότητας του, σύμφωνα με το άρθρο 84 του N. 4555/2018 (ΦΕΚ 133/19.07.2018 τεύχος Α’) και πιο συγκεκριμένα: Συνέχεια

Γιατί άλλος ένας υποψήφιος;

Γράφει ο Ευτύχης Μαυρογένης
Δικηγόρος, Υποψήφιος Δημ. Σύμβουλος Δήμου Πλατανιά

mavrogenis

Η διαδικασία των εκλογών είναι η πεμπτουσία-αδιαμφισβήτητα- της δημοκρατικής έκφρασης του πολίτη. Δεν έχει εφευρεθεί μέχρι σήμερα άλλο σύστημα αντιπροσωπευτικότητας πλην της διαδικασίας των εκλογών πιο δημοκρατικό. Όπως είπε και ο Τσώρτσιλ «Το αντιπροσωπευτικό σύστημα της Δημοκρατίας είναι το χειρότερο μόνο που δεν έχει εφευρεθεί από τον άνθρωπο άλλο καλύτερο μέχρι σήμερα».

Έτσι στην συμμετοχή της διαδικασίας της εκλογής μπαίνουν όλοι όσοι θεωρούν τον εαυτό τους ικανό να εκφράσει τους πολίτες σύμφωνα με το σύστημα ιδεών που εμφορούνται δηλαδή τα πιστεύω τους. Οι πολίτες αρέσκονται να ψηφίζουν τις περισσότερες φορές όχι θετικά αλλά καταψηφίζοντας κάποιον να επιλέγουν κάτι άλλο. Οι ατομικές προσδοκίες όταν παντρεύονται με το συλλογικό υποσυνείδητο μετατρέπονται σε πολιτικό ρεύμα και ρευστοποιούνται σε ψήφους.

Αυτά ως εισαγωγή γενικών σκέψεων. Συνέχεια

Υποψηφιότητες & κατάρτιση συνδυασμών για το Δημοτικό Συμβούλιο

γράφει ο ΓΑΒΡΙΗΛ Α. ΚΟΥΡΗΣ
Κοινωνικός-Πολιτικός Επιστήμων, B.A., M.Sc.
Γενικός Γραμματέας Δήμου Πλατανιά

36980945_2134773879890711_6916546760030552064_o

Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά των φετινών δημοτικών εκλογών, ιδιαίτερα στους μεγαλύτερους Δήμους της χώρας, είναι ο μεγάλος αριθμός συνδυασμών που κατέρχονται στην εκλογική «μάχη» για να διεκδικήσουν την ανάληψη της δημοτικής εξουσίας, ως αποτέλεσμα της εφαρμογής του «Κλεισθένη Ι» και του συστήματος της απλής αναλογικής. Το γεγονός αυτό, ως είναι λογικό, κινητοποιεί έναν επίσης σημαντικό αριθμό υποψήφιων συμβούλων, οι οποίοι θα συμμετάσχουν στην επερχόμενη εκλογική διαδικασία, με στόχο την είσοδο τους στα νέα δημοτικά συμβούλια.

Με βάση τα παραπάνω και προκειμένου να υποβοηθηθεί το έργο των υποψηφίων και να γίνει κατανοητό το θεσμικό πλαίσιο που διέπει τη διαδικασία υποβολής υποψηφιοτήτων και κατάρτισης των συνδυασμών για το Δημοτικό Συμβούλιο, παρατίθενται κωδικοποιημένα οι βασικές πληροφορίες που οφείλουν να γνωρίζουν οι υποψήφιοι δήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι, ούτως ώστε η ανακήρυξη αυτών – όσο και των συνδυασμών που αυτοί συμμετέχουν – να γίνει χωρίς απρόοπτα και σύμφωνα με τις τυπικές προϋποθέσεις της εκλογικής νομοθεσίας. Συνέχεια

Περιορισμοί και απαγορεύσεις για συνδυασμούς και υποψηφίους κατά την προεκλογική περίοδο

g_kouris-1γράφει ο Γαβριήλ Α. Κουρής
Γενικός Γραμματέας Δήμου Πλατανιά,
Κοινωνικός-Πολιτικός Επιστήμων, B.A., M.P.Adm.

Σε πρόσφατο άρθρο μου, αναφέρθηκα στο ειδικό πλαίσιο που ρυθμίζει διοικητικά και λειτουργικά ζητήματα των Δήμων κατά την προεκλογική περίοδο, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία. Με το παρόν άρθρο, επιχειρείται μια συνοπτική παρουσίαση και ανάλυση του ρυθμιστικού πλαισίου που προσδιορίζει τη λειτουργία και δράση των συνδυασμών και των υποψήφιων αιρετών κατά την προεκλογική περίοδο, σύμφωνα με το Ν.3870/2010 (ΦΕΚ Α’/138) όπως ισχύει.

Μέσω του εν λόγω θεσμικού πλαισίου, ο νομοθέτης επιδιώκει αφενός, να κατοχυρώσει τη διαφάνεια της εκλογικής διαδικασίας από την οποία προκύπτουν οι νέες τοπικές αρχές και αφετέρου, να διασφαλίσει την  επικράτηση των αρχών της ισονομίας, της ισοπολιτείας, της ίσης μεταχείρισης και της παροχής ίσων ευκαιριών στους συνδυασμούς και στους υποψηφίους που συμμετέχουν στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές.

Ειδικότερα, στην κείμενη νομοθεσία εντοπίζονται μια σειρά από θεσμικές απαγορεύσεις και περιορισμοί κατά την προεκλογική περίοδο, για θέματα σχετικά με τη χρηματοδότηση και τις εκλογικές δαπάνες συνδυασμών και υποψηφίων καθώς με την εν γένει προεκλογική προβολή αυτών, οι οποίες συνοψίζονται ως εξής: Συνέχεια

Από την κρίση στην απόδοση…

exada2

Γράφει η Βίκυ Εξαδακτύλου
Γενική Γραμματέας Δήμου Χαλκηδόνος BA, MD, MSc Δασολόγος ΑΠΘ-Κλιμ. Αλλαγή, MBA (6s, TQM) Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων

 

Ακούμε και λέμε, συχνά, τη φράση “να δημιουργήσουμε μια έξυπνη πόλη”. Τι σημαίνει; Είναι το ίδιο για όλους τους Δήμους; Ευαγγελίζεται ως συνηθισμένη προεκλογική παροχολογία; Πώς τη δημιουργούμε; Είναι κάτι απλό, ίσως όχι πάντα απτό. Αρκεί, να αντιληφθούμε “από πού ξεκινήσαμε”, “πού βρισκόμαστε” και “πού θέλουμε να φτάσουμε”. Η χώρα αλλάζει, ομοίως και η αυτοδιοικητική της μορφολογία, πολλώ δε μάλλον λίγα χρόνια μετά την “πιλοτική” εφαρμογή του «Καλλικράτη», που στο ξεκίνημά του άλλους ένωσε κι άλλους διέσπασε.

Σαφώς δεν είχαν όλοι οι Δήμοι την ίδια αφετηρία, δεν είναι ίδιοι μεταξύ τους, ούτε έχουν τις ίδιες ανάγκες, ούτε προφανώς κάτι να χωρίσουν. Ομοίως και οι δημότες τους. Εντούτοις, η ιστορία έδειξε ότι, δυστυχώς ή ευτυχώς, κάθε λογής κρίση προκαλεί επαναπροσδιορισμό και ανασχεδιασμό. Οι νέες τάσεις της εποχής έχουν απαιτήσεις από διοικούντες, στελέχη και πολίτες, πέρα από δικαιώματα.

Συνέχεια

Τι πολιτικές χρειάζεται ο Δήμος Χανίων για την προστασία της υγείας των πολιτών

Γράφει ο Δημήτρης Γλαρίτης
ιατρός, υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Χανίων

glariths

Όπως είναι γνωστό, η πρωτοβάθμια Τοπική Αυτοδιοίκηση προσπαθεί εδώ και χρόνια με τα πενιχρά μέσα που διαθέτει, να σχεδιάσει και να υλοποιήσει δράσεις και πρωτοβουλίες που να καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών στον τομέα της δημόσιας υγείας και της πρόληψης – προαγωγής της υγείας, σύμφωνα με το θεσμικό πλαίσιο και τις αρμοδιότητες που διαθέτει.

Άλλωστε, στον Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων (N. 3463/2006) μεταξύ των κύριων αρμοδιοτήτων των Δήμων περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, «η μέριμνα και η λήψη μέτρων για την προστασία της δημόσιας υγείας» και «η εφαρμογή πολιτικών ή η συμμετοχή σε δράσεις και προγράμματα, που στοχεύουν στη μέριμνα, υποστήριξη και φροντίδα ευπαθών κοινωνικών ομάδων με την παροχή υπηρεσιών υγείας και την προαγωγή ψυχικής υγείας». Συνέχεια

Θεωρητικές προσεγγίσεις της οικονομικής ανθεκτικότητας*

O όρος «ανθεκτικότητα» έχει γίνει δημοφιλής τόσο στις περιβαλλοντικές όσο και στις κοινωνικές επιστήμες. Πρόκειται για ένα καίριο θέμα καθώς η αρχική ιδέας της λογικής και της έννοιας της «ανθεκτικότητας» ενέπνευσε πολλούς μελετητές με διαφορετικό τρόπο. Οι κρίσεις και τα σοκ μπορούν να παρουσιαστούν σε διάφορα επίπεδα κλίμακας και διάρκειας και συχνά εμφανίζουν οικονομικές, περιβαλλοντικές, πολιτικές και κοινωνικές διαστάσεις.

Η ανθεκτικότητα περιγράφεται ως η ικανότητα ενός ατόμου, κοινωνίας ή θεσμού να επιβιώνει, προσαρμόζεται και μεγεθύνεται σε μεγάλης έντασης κρίσεις και χρόνιες πιέσεις. Η διαδικασία της ανθεκτικότητας απαιτεί πολύπλευρες και διεπιστημονικές στρατηγικές και κατανόηση της πολυεπίπεδης και διασυνδεμένης φύσης βασικών προκλήσεων όπως η χρόνια φτώχεια και η κλιματική αλλαγή. Προέρχεται από τη λέξη «resilire» που σημαίνει επαναφορά σε πρότερη κατάσταση, ελαστικότητα, αναπήδηση. Συνέχεια

Κωλύματα εκλογιμότητας και ασυμβίβαστα στις Δημοτικές Εκλογές

g_kouris-1

ΓΑΒΡΙΗΛ Α. ΚΟΥΡΗΣ
Κοινωνικός-Πολιτικός Επιστήμων, B.A., M.Sc.
Γενικός Γραμματέας Δήμου Πλατανιά

 

Όπως είναι γνωστό, η ψήφιση του Ν. 4555/2018 – γνωστού και ως “Κλεισθένη Ι” – επέφερε μια σειρά από σημαντικές αλλαγές σε επίπεδο δημοτικής οργάνωσης, λειτουργίας και δράσης ενώ παράλληλα επαναπροσδιόρισε το σύστημα εκλογής και διακυβέρνησης των πρωτοβάθμιων ΟΤΑ. Στο παρόν άρθρο, θα εστιάσουμε και θα αναλύσουμε τα σημαντικότερα κωλύματα εκλογιμότητας και τα ασυμβίβαστα που καθιερώνει ο “Κλεισθένης” και τα οποία οφείλουν να ληφθούν υπόψη απ’ όσους ενδιαφέρονται να είναι υποψήφιοι στις προσεχείς αυτοδιοικητικές εκλογές.

Ως κωλύματα εκλογιμότητας νοούνται κάποιες ιδιότητες οι οποίες εφόσον συντρέχουν στο πρόσωπο κάποιου, αυτός δεν μπορεί να ανακηρυχθεί υποψήφιος σε αιρετό αξίωμα της τοπικής αυτοδιοίκησης (δημάρχου, δημοτικού συμβούλου, κ.λ.π.). Υπό αυτή την έννοια, τα κωλύματα εκλογιμότητας δηλώνουν ρητώς ότι η εγκυρότητα της ανακήρυξης και εκλογής στο αιρετό αξίωμα κάποιου προσώπου, προϋποθέτει όχι μόνο να συγκεντρώνει – το εν λόγω πρόσωπο – όλα τα τυπικά προσόντα εκλογιμότητας, αλλά ταυτόχρονα, είναι απαραίτητο να μην συντρέχουν στο πρόσωπο του, ορισμένες ιδιότητες σχετικές με την άσκηση δημόσιας εξουσίας, ικανές να επηρεάσουν την κρίση των εκλογέων.

Η θέσπιση κωλυμάτων εκλογιμότητας επιδιώκει άλλωστε, να διασφαλίσει την ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής βούλησης – και άρα την προστασία του δημοσίου συμφέροντος – από τον επηρεασμό που είναι δυνατόν να ασκήσουν στο εκλογικό σώμα πρόσωπα που κατέχουν θέσεις  ευθύνης και διαχειρίζονται εξουσία σε τοπικό επίπεδο (ΣτΕ 452/1988) και παράλληλα συμβάλει στην αποφυγή της προπαρασκευής, με τον τρόπο αυτό, της σταδιοδρομίας των ανωτέρων προσώπων ως δημοτικών αρχόντων (ΣτΕ 117/2004). Συνέχεια

Επτά Μικροί Δήμοι στην Αθήνα αλλά με ποιες προϋποθέσεις;

Δημήτρης Κωνσταντάρας

Γράφει ο Δημήτρης Κωνσταντάρας
Φιλόλογος – Δημοσιογράφος – Συγγραφέας – Πρώην βουλευτής

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον άκουσα την πιο ουσιαστική , προγραμματική σκέψη –μέχρι στιγμής- του υποψήφιου Δημάρχου της Αθήνας κ. Κώστα Μπακογιάννη που την δημοσιοποίησε στην τηλεοπτική εκπομπή του κ. Αυτιά στον Σκάι. Ο κ. Μπακογιάννης, αναφερόμενος στις 7 Δημοτικές Κοινότητες του Δήμου Αθηναίων, είπε ότι θέλει «επτά μικρούς δήμους γιατί είναι η πλησιέστερη μορφή πολιτικής και κοινωνικής οργάνωσης στον πολίτη σήμερα». Και είπε ότι για να γίνει κάτι τέτοιο, « χρειάζεται ένας δήμαρχος ο οποίος να μην είναι κλεισμένος στο γραφείο του. Ένας δήμαρχος ο οποίος να είναι έξω στις γειτονιές, να μιλάει και κυρίως να ακούει για να μπορούμε να δουλεύουμε πρακτικά και ουσιαστικά». Συνέχεια