Πόλεις σε ψηφιακή μετάβαση: Δεδομένα, προκλήσεις & περιορισμοί

Γράφει ο ΓΑΒΡΙΗΛ Α. ΚΟΥΡΗΣ
Γενικός Γραμματέας Δήμου Μινώα Πεδιάδας
Κοινωνικός-Πολιτικός Επιστήμων, B.A., M.Sc., Ph.D.(c)

g_kouris-1

Πριν από λίγους μήνες, το δημοτικό συμβούλιο Καλαμάτας αποφάσισε τη διακοπή της λειτουργίας του δικτύου 5G* η οποία είχε ξεκινήσει σε πιλοτικό στάδιο στην πόλη – στο πλαίσιο υλοποίησης ενός έργου ανάπτυξης υποδομών ασύρματων δικτύων τελευταίας γενιάς σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα – επικαλούμενο λόγους δημόσιας υγείας…

Η απόφαση αυτή, όπως ήταν αναμενόμενο, προκάλεσε ποικίλα σχόλια και καυστικές ανακοινώσεις, μεταξύ των οποίων και της εταιρείας κινητής τηλεφωνίας η οποία είχε αναλάβει την κατασκευή των δικτύων, η οποία έκανε λόγο για «τεχνοφοβία και ψηφιακό αναλφαβητισμό που απειλούν να μας πάνε δεκαετίες πίσω»… Ταυτόχρονα, η ανωτέρω απόφαση «πυροδότησε» στη δημόσια σφαίρα τη συζήτηση για το αν η εγκατάσταση και λειτουργία τέτοιων τεχνολογικών υποδομών στις πόλεις, γίνεται με επαρκή επιστημονική τεκμηρίωση και με πρώτιστο μέλημα τη διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος και κατά συνέπεια την προστασία των πολιτών και του περιβάλλοντος, όπως επίσης και για το αν – τελικά – οι ελληνικές πόλεις μπορούν να κάνουν πράξη την ψηφιακή “επανάσταση”, τοποθετώντας την ηλεκτρονική διακυβέρνηση στον πυρήνα των προτεραιοτήτων πολιτικής τους.

Το παραπάνω ωστόσο γεγονός, πέραν των άλλων, κατέδειξε με τον πλέον εμφατικό τρόπο ότι η προώθηση του ψηφιακού μετασχηματισμού στις ελληνικές πόλεις αποτελεί ένα ζήτημα αρκετά σύνθετο, που απαιτεί μια ολοκληρωμένη στρατηγική προσέγγιση και έναν εξειδικευμένο σχεδιασμό, ο οποίος δεν μπορεί να εξαντλείται μόνο στην ανάπτυξη των αναγκαίων υποδομών, ούτε μπορεί να χαρακτηρίζεται από μια λογική a la carte δημόσιας πολιτικής. Συνέχεια